La Chapelle
Het nieuwe Antwerpse Restaurant van Sergio Herman, Nick Bril en Piet Boon.

(In het voormalige Militaire Ziekenhuis Antwerpen)

ANTWERPEN - Sergio Herman heeft ons in primeur La Chapelle voorgesteld.
Zijn derde restaurant, dat eind 2013 de deuren opent in een oude Antwerpse kapel.
'Een topzaak met de beste maar betaalbare kwaliteit. Geen menu's dus vanaf 140 euro.
' Maar eerst stevig verbouwen. 'En een gastvrouw vinden.
Een Antwerpse, dat de mensen niet het gevoel hebben dat ze bij de Hollanders gaan eten.'

La Chapelle komt er in 't Groen Kwartier in Berchem.
Een woonproject met lofts in het vroegere militair hospitaal. Een buurt in opmars dus. En te midden de statige gebouwen, een pracht van een kapel. Nu nog afgeleefd, met kapotte glasramen en vermolmd hout waar ooit het orgel stond.
Maar in 2013 opent hier een zaak die volgens Herman uniek voor Antwerpen zal zijn. 'Snap je waarom ik dit koos?
Een wow-gevoel, dat overvalt je als je hier binnenkomt, toch?', zegt hij.
Onder zijn schoenen knarst het gruis. In zijn ogen: honger in dit nieuwe verhaal.
'Doel is dit schitterende interieur toch niet te veel weg te stoppen hoor.
Het hoge plafond blijft, zware stookkosten of niet.'

'Voor iedereen'
Waarna hij begint te wijzen. 'Hier komt de bar, net na de ingang.
En daar op het einde, waar ooit het altaar stond, komt de keuken. Een glazen box, zodat iedereen kan zien wat we doen.
Draai even om. Daarboven op het balkon komt nog een bar, met een privéruimte voor tien mensen die rustig willen eten.
70 couverts, daar gaan we voor.
En in de zomer zullen de gasten buiten kunnen eten. Er zijn twee zijvleugels, daar gaan we terrassen van maken.
Het moet hier bruisen. Een leuke cocktail aan de bar met wat kleine gerechtjes.
Of met wat vrienden een goeie maaltijd. En geen gedoe met zoeken naar parkeerplaats.
Aankomen, uitstappen, de sleutels aan onze parkeerjongen geven en vanaf dan genieten.'

Klinkt chic. 'En toch wordt het geen poepchic restaurant. Dit is iets voor iedereen.
Een plek waar je met zakenpartners of vrienden kan komen. Een ster is het doel niet.
Maar het wordt ook geen zaak waar we de mensen gaan volstoempen hé.
Sergio Herman staat voor topproducten, puurheid. Dat blijft.
De gerechten van Oud Sluis kunnen we onmogelijk serveren. We willen een lagere prijs.
Maar wat je krijgt, blijft wel het beste en ook vernieuwend.
Vergelijk het wat met onze Pure C in Cadzand.' (daar eet je al een menu voor 59 euro, nvdr.)

Antwerpse kaas
Wat komt er op de kaart? 'Daar zijn we nu druk mee bezig.
Samen met Nick Bril (27), mijn huidige chef in Oud Sluis, die deze zaak zal runnen, trekken we naar toprestaurants in New York, Londen, Parijs. Dinner by Heston Blumenthal in Londen bijvoorbeeld, schitterend toch.
Aan zulke zaken willen we ons wat spiegelen.
Toch willen we ook het lokale respecteren. We vonden bijvoorbeeld al een goede slager hier in Antwerpen.
Hier om de hoek zitten ook Van Tricht en De Koninck, superkaas en -bier zijn dat. Het zou dom zijn daar niets mee te doen.'

Zelf zal de Zeeuwse sterrenkok maar nu en dan eens in de potten roeren in La Chapelle.
'Mijn plaats is in Oud Sluis. Het is Nick die hier zal koken.
Mijn hand zit in de gerechten, maar alles gebeurt samen met hem.
Hij is partner in dit project en ik wil hem hiermee lanceren.
Hij heeft al veel voor mij gedaan, het is tijd om iets voor hem te doen.'

Komt er ooit nog een vierde restaurant? 'Er zit wel nog iets in mijn achterhoofd, ja.' 'In Ibiza?', grijnst Nick Bril.
'Ibiza, mijn tweede thuis', reageert Herman.
'Oud wil ik niet worden in Oud Sluis.
Maar het is nog veel te vroeg om daar weg te gaan.'

De kosten voor het gebouw en de renovatie moeten gigantisch zijn.
Wie betaalt dit?
'Toen ik hier voor het eerst kwam, was ik verkocht. Maar daarna stelde ik me diezelfde vraag.
Uiteindelijk vond ik een partner in interieurontwerper Piet Boon, die het hier vorm zal geven.
Nick draagt ook zijn steentje bij.
En gelukkig wou de eigenaar/projectontwikkelaar van deze site ons graag in de buurt, als je begrijpt wat ik bedoel.
Hij zal ons zelfs kunst uitlenen om op te hangen.'

bron: nieuwsblad.be

.........................................................

Blijf La Chapelle volgen op:         www.lachapelleantwerp.com

.......................................................


HISTORIE Militair Hospitaal Antwerpen

De site van het Militair Hospitaal is tot op vandaag één van de best bewaarde geheimen van de stad Antwerpen.
De bouw van het arsenaal en het krijgsgasthuis, het latere Militair Hospitaal, dateren van 1899.
Met haar 7,8 hectare oppervlakte, ligt deze archeologische site aan de zuidoostkant van het District Antwerpen
en maakt het onderdeel uit van de negentiende-eeuwse gordel tussen de Antwerpse ring en de Leien.

Uit archieven en oude kaarten blijkt dat het Militair Hospitaal gebouwd werd op het zogenaamde Fort 4,
een verdedigingswerk dat deel uitmaakte van het Verschanst Kamp (1851 - 1865).
Het Verschanst Kamp omvatte de oudere zestiende-eeuwse stadsomwalling met een citadel en een gordel van zeven gebastioneerde forten (reduit). Deze forten waren de voorlopers van de latere Brialmontvesting, die vanaf 1859 werden aangelegd.
Bij de bouw van deze vesting werden enkele forten gesloopt, met uitzondering van Fort 3 in Deurne, dat omgebouwd werd tot de Arenasporthal,
en Fort 4, dat niet meer in gebruik was en in 1898 gesloopt werd.

In 1899 startte men met de bouw van het Arsenaal en het Krijgsgasthuis, het latere Militair Hospitaal.
Van 1898 tot het eerste decennium van de twintigste eeuw werd de site volledig opgebouwd, waaronder de centrale paviljoenen,
de hangaars van het Arsenaal, de wintergangen, de stookplaats, de kapel en het klooster, het Krijgsgasthuis, de dokterswoning
en de Noord en Zuid ingangspoort.
Het Arsenaal werd pas in 1907 gebouwd.
Het hospitaal werd in 1911 in gebruik genomen.
Over de jaren heen, tot en met 1970, werd er nog heel wat verbouwd.

De verbinding tussen het klooster en het hoofdgebouw aan de militaire straat, het nieuw paviljoen voor besmettelijke ziekten,
de architecturale veranderingen aan het chirurgischcomplex en de ingang voor ambulances zijn maar enkele voorbeelden.
Dat deze site een impact had op de omliggende wijk, valt niet te ontkennen.
Ondanks het feit dat het Militair Hospitaal verboden terrein was, eigen aan militaire eigendommen,
konden de buurtbewoners dagelijks het militaire leven en de bedrijvigheden aanschouwen.
De sterke woon- en leefkwaliteit van deze bedrijvige site straalde dan ook af op de gehele omliggende wijk.
Het leven op het domein van het Militair Hospitaal (1899 - 1993)

De aanwezigheid van het Militair Hospitaal in Antwerpen had een positieve invloed op de lokale economie en de welvaart van de middenstand.
Het Militair Hospitaal bood werk aan honderden arbeiders, bedienden, onderzoekers en medisch personeel.
Vele militairen en medici woonden dan ook in de aanpalende wijk,
waardoor er een aparte stad ontstond met een eigen stadsgevoel en levenssfeer.

Militair Hospitaal Antwerpen – ‘t Groen Kwartier - Persdossier 26 juni 2008 3/5
Naast de militaire activiteiten, woonden en werkten er ook meer dan 110 zusters op de militaire site.
Zij stonden in voor de verzorging van zieke, verwonde militairen.
Al meteen na de onafhankelijkheid van België ijverde Koningin Louise-Marie er immers voor bij de legertop om
de militaire hospitalen in België te laten bedienen door vrouwelijke religieuzen.
De voertaal was uitsluitend Frans.

Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in augustus 1914 werden de gevangen genomen
Belgische soldaten verzorgd in het hospitaal.
Bij de grote fusies tussen de verschillende kloostergemeenschappen in de jaren '50 en '60
tengevolge van het steeds kleiner wordend aantal roepingen,
viel de verzorging in de militaire hospitalen weg ten behoeve van de ouderlingenzorg.

Aan het einde van de twintigste eeuw kwam er stilaan een einde aan de militaire activiteiten.
Bijgevolg verdween ook het militair site leven voorgoed.
Het Militair Hospitaal sloot in 1993 definitief zijn deuren.
Het Militair Hospitaal: een nieuwe, groene woonbuurt (1993 -2014)

Eens het doek definitief viel over het Militair Hospitaal, verminderde de invloed op de buurt en leek de site na verloop van tijd op een verlaten stad.
Zolang de site onbewoond bleef, kon fauna en flora in alle vrijheid gedijen.

Foto's van het complex vindt u hier

http://www.nicau.be/mha/mha.html

http://www.flickr.com//photos/nieuwsblad/sets/72157625967125074/show/


 ....................................................................................................................
naar boven

terug naar de boeken van Sergio